James Caan, Kathy Bates, Richard Farnsworth, Lauren Bacall
Ocena:
RECENZJA:
Filmowe adaptacje powieści Stephena Kinga bywają różne: jedne są wybitne ("Lśnienie", "Zielona mila", "Skazani na Shawshank"), drugie dobre ("W paszczy szaleństwa", "Sztorm Stulecia", "Christine") a niektóre przeciętne ("Łowca snów", "Sekretne Okno", "Przeklęty"). Sam pisarz ma w dorobku blisko 90 pozycji filmowych jako scenarzysta, a że pisze niemalże same bestsellery więc kino nie pozwoli odpłynąć takiej złotej rybce. Problem w tym, że nie każdy reżyser potrafi poradzić sobie z jego opowieściami - Robowi Reinerowi ta sztuka się udała! W dużej mierze za sprawą genialnej kreacji Kathy Bates (Oscar i Złoty Glob) w roli zagorzałej fanki poczytnego pisarza Paula Sheldona (równie dobry James Caan). W trakcie śnieżycy jego samochód ląduje w rowie, a z pomocą przychodzi wspomniana wielbicielka Annie Wilkes biorąca rannego pod swój dach otaczając go troskliwą opieką. Do czasu kiedy zapozna się z najnowszą nowelą (a raczej zakończeniem), którą Sheldon właśnie ukończył. Nie mogąc przyjąć do wiadomości faktu uśmiercenia głównej bohaterki Misery, Annie wszelkimi możliwymi sposobami będzie się starała nakłonić pisarza do zmiany zakończenia. Bezwzględność z jaką zmusza go do tego zakrawa na mistrzostwo świata sadyzmu i maniakalno-fanatycznej obsesji.
Kathy Bates zagrała z taką pasją i przekonaniem, iż obserwując jej zachowanie ciarki przechodzą po plecach na myśl o istnieniu podobnych wielbicielek. Czarujący uśmiech, ciepłe słówka a w ręku siekiera - tak by można pokrótce scharakteryzować główną bohaterkę. Jest jak blask Księżyca, który warto podziwiać jednak prawdziwą naturę kryje po ciemnej stronie. Kiedy Sheldon uświadomi sobie na kogo trafił będzie już za późno. Patrząc na jego zmasakrowane po wypadku nogi żal ściska za serce, tymczasem wchodzi Annie z młotkiem w dłoni... Jak już wspomniałem na początku reżyser nie pozwolił na zmarnowanie takiego potencjału. Zręcznie prowadzi nas po nitce kolejnych prześladowań wprawiając widza w stan niepewności - myślisz sobie "Co też ta jędza jeszcze mu zrobi?". To wzorowo budowane napięcie gwarantuje satysfakcję wielokrotnego oglądania z jednakowym zainteresowaniem - co też kilkakrotnie uczyniłem. Podobno rolę Sheldona proponowano Jackowi Nicholsonowi, ale ten z obawy przed kolejną adaptacją Kinga odmówił. Tak sobie myślę co by wynikło ze spotkania szalonego Jacka Torrence'a, bohatera "Lśnienia" z demoniczną Annie Wilkies? Ale to tylko moje sadystyczne myśli...
Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł
Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat komentarza związany z przedmiotem artykułu. Publikowane treści nie mogą być wulgarne, rasistowskie, niezgodne z zasadami ogólno pojętych norm kultury, spamerskie itp. Administrator zastrzega sobie prawo do usunięcia bez powiadomienia komentarzy łamiących te zasady.
osób online: 
