Danuta Szaflarska, Jerzy Duszyński, Jan Świderski, Janina Ordężanka, Hanka Bielicka, Alina Janowska
Ocena:
RECENZJA:
Opowiedzieć za pomocą piosenek historię okupowanej Warszawy to sztuka! Udała się ona reżyserowi Leonardowi Buczkowskiemu w pierwszym polskim filmie powojennym. Z doskonałą obsadą (Szaflarska, Duszyński, Świderski) uchwycił klimat lat okupacji łącząc radość ze smutkiem, nostalgię z okrucieństwem. Wspominana przy pianinie opowieść wciąga widza przede wszystkim pięknymi piosenkami, które za czasów wojny były zakazane – jednak to one podtrzymywały ducha w narodzie. Tą prostą zależność sfilmowano na tyle genialnie, iż film stał się wielkim przebojem w powojennej Polsce. Zapada w pamięć na długo przypominając ludzką tragedię i sposób na otarcie łez w obliczu tragedii, a słowa niektórych pieśni stały się już nieśmiertelne („Siekiera, motyka...”, „Tylko we Lwowie”).
Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł
Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat komentarza związany z przedmiotem artykułu. Publikowane treści nie mogą być wulgarne, rasistowskie, niezgodne z zasadami ogólno pojętych norm kultury, spamerskie itp. Administrator zastrzega sobie prawo do usunięcia bez powiadomienia komentarzy łamiących te zasady.
One, two - Freddy’s coming for you
Three, four - better lock your door
Five, six - grab your crucifix
Seven, eight - gonna stay up late
Nine, ten - Never sleep again
osób online: 
