Richard Gere, Gregory Hines, Diane Lane, Bob Hoskins, James Remar, Nicolas Cage, Laurence Fishbourne
Ocena:
RECENZJA:
Był rok 1984, spełniał się sen Orwella o świecie totalitarnym, człowiek nazwiskiem Coppola zebrał kilku chłopaków by nakręcić film o sławnym klubie jazzowym z Harlemu. Richard, Gregory, Bob, Nicolas, Lawrence postanowili wcielić się w gwiazdy minionych lat, pobawić w muzyków i gangsterów przy akompaniamencie muzyki Johna Barryego. Niewątpliwym atutem jest odtworzenie klimatu schyłku lat '20, czasy Wielkiego Kryzysu i znakomitości ze świata filmu oraz showbiznesu. Zabójcze ślicznotki w osobach Diane Lane czy Lonette McKee całowały z jadem w ustach. Dwulicowe charaktery, niejasne interesy, duszna atmosfera, mgła spowijająca "Cotton Club" osłaniała niejednego podejrzanego typka. Jeśli dodać nastroje rasistowskie i mafijne porachunki to mamy przekrój przez społeczeństwo czasów prohibicji.
Trudno wyróżniać poszczególnych aktorów, gdyż każdy na swój sposób pokazał klasę. Młodziutki Gere przechodzi metamorfozę od sługusa gangstera do gwiazdy filmowej, nie rozstając się na krok z trąbką. Gregory Hines czaruje do spółki z bratem stepowaniem, a już rok później będzie tańczył u boku Michaiła Barysznikowa w "Białych Nocach". Bob Hoskins jako właściciel klubu Owney Madden to dobroduszny wujek Sam, choć kiedy trzeba bywa stanowczy. Do jazzowej rodzinki dorzućmy prawdziwą - bratanka reżysera Nicolasa Cage'a w wcieleniu prawdziwego irlandzkiego gangstera "Wściekłego Psa", oraz epizodyczna rola córki Francisa - Sofii Coppola (obecnie reżyserki) i kolejnego bratanka Marca.
Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł
Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat komentarza związany z przedmiotem artykułu. Publikowane treści nie mogą być wulgarne, rasistowskie, niezgodne z zasadami ogólno pojętych norm kultury, spamerskie itp. Administrator zastrzega sobie prawo do usunięcia bez powiadomienia komentarzy łamiących te zasady.
osób online: 
