| Obsada: |
Danuta Stenka, Jan Frycz, Przemysław Cypryański, Anna Antonowicz, Lech Mackiewicz, Mikołaj Krawczyk
|
Komedii romantycznych ci u nas pod dostatkiem ostatnimi czasy. Spece od marketingu zwietrzyły żyłę złota po hitach pokroju „Nigdy w życiu” i „Tylko mnie kochaj” i średnio 2-3 razy do roku serwują nam opowieści podobnej treści. Obowiązkiem jest trafić z filmem w Walentynki – wiadomo sukces kasowy murowany. Czasem spragnionym miłości dostanie się coś na lato, niekiedy również w jesienne popołudnia kina zaproszą na romantyczne, bo polskie. Reprezentacyjny duet aktorski Stenka – Frycz chyba miał być lekarstwem na mielizny w scenariuszu i nieudolność pozostałej obsady. Ale choć wiele razy udowodnili swoje umiejętności to z pustego i Salomon nie naleje.
Już od samego początku drażnił mnie Przemysław Cypriański, pozujący może na polskiego Bena Afflecka ale poza urokiem osobistym nie mający nic więcej do zaprezentowania. A i urok bardziej lalusiowaty niż prawdziwego amanta. I jakoś nie przemawia do mnie końcowa przemiana w czułego i troskliwego chłopaka, ale może nie znam się na rzeczy i na kobiety to działa. Oby nie na wszystkie. Bo trafiła się panna „żelazna dziewica” jak ujmuje to jedna z koleżanek, niedostępna dla naszego Casanovy... do czasu. Dla niezorientowanych dopowiem iż całość zamyka się w czworokącie chłopak – dziewczyna oraz ojciec – matka. Młodzi spędzają czas wolny nad Bałtykiem, dorośli w Tatrach. I w tym wypadku twórcy próbują złapać widza na haczyk, wszak polskie góry prezentują się wyśmienicie ale nie tylko w tym filmie. Dlatego nawet urokliwe widoki na Giewont nie przesłoniły mi szerszego spojrzenia na film Mariusza Malca.
Jest takie powiedzenie całkiem adekwatne do omawianego obrazu: Nie samym chlebem człowiek żyje, przydałoby się masło. Tego masła tutaj zabrakło przez co emocjonalnie można się zasuszyć suchym chlebem. I nie pomogą nawet przeboje muzyczne pokroju Feel kiedy widz nic nie czuje.
|
osób online: 
